Haberler
Ana Sayfa > Haberler > Eğimli Yeşil Çatısı ve Sıradışı Formuyla Singapur’da Bir Sanat Okulu
Eğimli Yeşil Çatısı ve Sıradışı Formuyla Singapur’da Bir Sanat Okulu
Tarih: 3 Nisan 2008 Kaynak: Nanyang Technical University, CPG Consultants Çeviren: Özlem Bahadır Kebabcı
Singapur’da Nanyang Teknik Üniversitesi Tasarım ve Medya Bölümü öğrencileri ister çatının altında, isterlerse de üstünde çalışabilirler. Buna imkan tanıyansa, doğal ortamla yüksek teknolojiyi kaynaştırmayı hedefleyen bu sıradışı okul binası. Proje, CPG Danışmanlık Şirketi tarafından tasarlanmış ve uygulanmış. CPG Danışmanlık Şirketi, bünyesinde sadece eğitim yapılarının gelişimine odaklanmış çok disiplinli bir uzman grubun yer aldığı Singapur’daki tek firma. Proje, 2006 yılı Haziran ayında tamamlanmış ve 2007 yılında eğitim kurumları kategorisinde “DesignShare Onur Ödülü” almış.
Kampüsün merkezinde, bol ağaçlı bir alanda yer alan bu 5 katlı bina, iç içe geçmiş, 3 organik bloktan oluşuyor. Oditoryum, medya stüdyoları, kütüphane ve sanat galerileri gibi ana mekanlar, binanın ortadaki açık alana bakan çeperlerinde yer alıyor.
Projenin en dikkat çekici taraflarından biri olan eğimli yeşil çatılar, binayı kampüsteki diğer yapılardan ayırt ediyor. Görsel etkisinin yanı sıra işlevsel olarak da kullanılan çatılar, kullanılabilir açık alanlar yaratıyor, toplanma ve seyir mekanları olarak da hizmet veriyor. Her katta ve her bir noktada farklı bir persperktif, farklı bir algısal deneyim sunan, düz ve alışılagelmiş fikirlere meydan okuyan proje aracılığıyla bir sanat okulunun yaratıcılığına uygun bir ortam oluşturulmuş.
Yeşil çatılar aynı zamanda, binayı izole ediyor, civardaki havayı serinletiyor ve arazinin sulanması için yağmur suyunu topluyor.
Bina cephelerinde boydan boya uygulanan cam kaplama ise, yaratıcı faaliyetlerin gerçekleştirildiği iç mekanlara doğal ışık sağlarken, ısıyı azaltan yüksek performanslı bir bina kabuğu da oluşturuyor.
Cam cepheler, öğrenci ve öğretmenlerin binayı, çevredeki peyzajı deneyimlemesine imkan tanıyarak, içerisi ve dışarısı arasında görsel bir alışveriş sağlıyor. Cam duvarlar aracılığıyla stüdyo ve sınıflara -çevredeki ağaç yapraklarından süzülmüş olarak- doğal gün ışığı alınıyor. Projenin tasarımcıları, bu tarz ışığın öğrencilere ve mekanın kullanıcılarına huzur vereceğini belirtiyorlar.
Proje, kimilerine göre yeşil strüktürlere ve çevre duyarlı yapılaşmalara öncülük ediyor, kimilerine göreyse uyumlu olduğunu iddia ettiği doğal ortamla yarışıyor. Getirilen eleştirilerde, eğimli çatı gerektirmeyen bir arazide böyle bir uygulamaya gidilmesinin, bulunduğu arsa verilerine uygun, doğal ortamla uyumlu bir yaklaşım sayılıp sayılamayacağı üzerinde duruluyor. Sadece çatısının çimenle kaplı olmasının bir yapıyı “yeşil” ilan etmek için yeterli olmadığı gerçeğinden hareketle, toplanma mekanı teşkil ettiği söylenen çatının gerçekten de insanların toplandığı bir yer olmayı başarıp başaramadığı da merak uyandıran noktalardan biri.
Ancak bu sıradışı yapı, -eleştirilere rağmen- yenilikçi bir tasarım anlayışınca geliştirilmiş. “Gri” dünyamızın “yeşil”e dönmesinin ancak bu vb. projelerin çoğalmasıyla mümkün olacağı ifade ediliyor.
